جدید ترین های فیلم عکس کلیپ ویدئو و ....

رابطه جنسی مقعدی

* رابطه جنسی مقعدی امن تر
سوالی که اغلب مطرح می شود این است که چگونه می توان رابطه جنسی مقعدی امن تری داشت و خود را در مقابل سرایت بیماری های مقاربتی و به خصوص ویروس اچ. آی. وی. ( عامل بیماری ایدز) محافظت کرد؟
در صورتی که احتیاط های جانبی لازم صورت بگیرد، می توان رابطه ایمن تری در نزدیکی مقعدی برقرار کرد.
اگر شما از سلامت خود و شریک جنسی تان اطمینان کامل دارید خطری متوجه شما نیست و می توانید با رعایت بعضی نکات بهداشتی و پیشگیری، بدون دغدغه ونگرانی از این رابطه جنسی لذت ببرید . مشکل عمومی این است که در اغلب موارد افراد از "سابقه خونی و رفتارهای پر خطر " شریک جنسی خود اطلاعی ندارند.

* مواردی که می تواند میزان خطر را کاهش دهد:







* راه ها و شکل هایی که احتمال انتقال ویروس اچ. آی. وی. در این نوع رابطه وجود دارد:
در مورد شخصی که مفعول واقع شده بدون توجه به جنسیت (زن و یا مرد):
- در صورتی که پنیس وارد نشود و تنها با جداره خارجی مقعد تماس داشته باشد:
خطر بالقوه:
پوست سالم خود محافظ خوبی در برابر ورود انواع ویروس ها از جمله ویروس اچ. آی. وی. می باشد، بنابراین معمولاً در این شکل خطر زیادی متوجه شخص نمی شود، اما در صورتی که جداره مقعد دارای زخم خارجی تازه و باز باشد که منجر به ارتباط خونی مستقیم شود احتمال انتقال ویروس اچ. آی. وی. وجود دارد.
خطر مستند:
معمولاً به دلیل اینکه شکل های دیگری از آمیزش جنسی همزمان با این نوع نزدیکی صورت می گیرد، بنابراین نمی توان موارد مستدل و مستندی از انتقال ویروس اچ. آی. وی. به این شیوه ارایه داد.
- درصورتی که پنیس وارد شود اما انزال صورت نگیرد:
خطر بالقوه:
در طول زمان آمیزش جنسی، آلت مردانه به ترشح مایعاتی می پردازد که مانند مایع منی قادر به انتقال اسپرم و دیگر مواد موجود در خون و از جمله ویروس اچ. آی. وی. می باشد. بنابراین خطر انتقال آن به صورت نظری وجود دارد.
خطر مستند:
هر چند در این مورد میزان خطر انتقال مانند ارتباط همراه با انزال بسیار بالا نمی باشد اما موارد ثبت شده ای از انتقال ویروس اچ. آی. وی. در این مورد گزارش شده است.

- در صورتی که پنیس وارد شود و انزال صورت پذیرد:
خطر بالقوه:
مایع منی قادر به حمل ویروس اچ. آی. وی. به میزان قابل توجه ای می باشد. در صورتی که شخصی به صورت مفعول در آمیزش مقعدی شریک باشد، و مایع منی از طریق مقعد وارد بدن وی شود، در صورت آلوده بودن فاعل ، خطرزیاد انتقال ویروس اچ. آی. وی. به وی وجود دارد.
خطر مستند:
بر اساس آمار موجود، بیشترین موارد گزارش شده از انتقال ویروس اچ. آی. وی. از طریق تماس جنسی، مربوط به انتقال ویروس در آمیزش جنسی مقعدی می باشد. همجنسگرایان مرد به دلیل اینکه بیشترین رویکرد را به این نوع تماس دارند، آمار بالایی را به خود اختصاص می دهند.
اما توجه داشته باشید، تنها همجنس خواهان مرد، گروه در معرض خطر آلودگی نمی باشند بلکه به دلایل شرح داده شده فوق، هر گروهی - چه زن و چه مرد - در صورت روی آوردن به این نوع نزدیکی جنسی و رعایت نکردن موارد مراقبتی بهداشتی که در بالا شرح داده شده است، در معرض دریافت ویروس اچ. آی. وی. و ابتلاء به دیگر بیماریهای آمیزشی سرایتی می باشد.

* راه ها و شکل هایی که احتمال انتقال ویروس اچ. آی. وی. در این نوع رابطه وجود دارد:

در مورد شخصی که در این نوع رابطه فاعل باشد:
- در صورتی که پنیس وارد نشود و تنها با جداره خارجی تماس داشته باشد:
خطر بالقوه:
پوست سالم و پاکیزه هیچ نوع بیماری را منتقل نمی کند، بنابراین معمولاً در این شیوه نزدیکی در صورتی که زخم تازه و بازی در محیط اطراف مقعد وجود نداشته باشد، خطری متوجه شخص فاعل نمی شود. اما در طول مدت نزدیکی و پیش از انزال طول آلت تناسلی مردانه آغشته به مایعی است که اصطلاح ترشحات پیش از منی را برآن نهاده اند. در صورتی که محیط اطراف مقعد دارای زخم خارجی تازه و باز باشد که منجر به ارتباط خونی مستقیم شود، ویروس اچ. آی. وی . می تواند حتی از طریق مایعات پیش از انزال نیز انتقال یابد . مطتن نیستم! رفرانس شما برای این قسمت چیست؟
خطر مستند:
به دلیل اینکه معمولاً همزمان شکل های دیگر ارتباط جنسی نیز در این مورد انجام می شود نمی توان موارد مستدل و مستندی در این مورد ارایه داد که ویروس انتقال یافته است.

- درصورتی که پنیس وارد شود اما انزال صورت نگیرد:
خطر بالقوه:
مخاط مقعد و دیواره داخلی روده بزرگ محیط بسیار مناسبی برای تکثیر و زنده ماندن انواع میکروب ها می باشد.
از طرفی علاوه بر احتمال بالای ایجاد زخم در مقعد، احتمال پدید آمدن خراش بر روی آلت تناسلی مردانه نیز وجود دارد که تماس خونی مستقیم را نیز میسر می کند.
ضمن این موارد، در طول مدت تماس جنسی، آلت مردانه به ترشح مایعاتی می پردازد که ویروس ها، از جمله ویروس اچ. آی. وی. قادر خواهد بود به بدن شخص فاعل راه پیدا کند.
بنابراین به شکل نظری خطردریافت این ویروس و سایر بیماری های مقاربتی سرایتی در صورت آلوده بودن شریک جنسی برای شخص فاعل هم وجود دارد.
خطر مستند:
هر چند در این مورد میزان خطر انتقال مانند ارتباط همراه با انزال بسیار زیاد نمی باشد، اما موارد ثبت شده ای از انتقال ویروس اچ. آی. وی. در این شیوه نزدیکی گزارش شده است.

- در صورتی که پنیس وارد شود و انزال صورت پذیرد:
خطر بالقوه:
مخاط مقعد و دیواره داخلی روده بزرگ محیط بسیار مناسبی برای تکثیر و زنده ماندن انواع میکروب ها می باشد.
از طرفی علاوه بر احتمال ایجاد زخم در مقعد، احتمال پدید آمدن خراش بر روی آلت تناسلی مردانه نیز وجود دارد. بنابراین احتمال تماس خونی مستقیم نیز وجود دارد.
ضمن این موارد، انزال باعث باز شدن مجرای پنیس شده و امکان راه یابی ویروس به بدن راحت تر می شود. بنابراین انواع ویروس ها، از جمله ویروس اچ. آی. وی. می تواند به راحتی جذب و وارد بدن شخص فاعل شود.
ویروس قادر خواهد بود از طریق مایعات منی که بعد از انزال نیز در داخل مجرای پنیس (آلت تناسلی مردانه) باقی می ماند جذب خون شود.
در صورتی که شخصی به صورت فاعل تماس جنسی مقعدی داشته باشد و منی وی انزال شود، در صورت آلوده بودن شریک جنسی ، امکان آلوده شدن وی وجود دارد.
خطر مستند:
موارد ثبت شده ای از انتقال ویروس اچ. آی. وی. از طریق آمیزش جنسی مقعدی در مورد مردانی که نقش فاعلی داشته اند وجود دارد.
--------------------------------------------------------------------------------
توجه: بر اساس آمار موجود، بیشترین موارد گزارش شده از انتقال ویروس اچ. آی. وی. از طریق تماس جنسی، مربوط به انتقال ویروس در آمیزش جنسی مقعدی می باشد. شرکای جنسی مفعول چه همجنس خواهان مرد و چه غیر همجنس خواهان زن که به این نوع آمیزش روی می آورند، بیشتر در معرض خطر دریافت ویروس اچ. آی. وی. قرار دارند. اما این به معنای عدم وجود خطر دریافت ویروس برای شرکای جنسی فاعل نیست.
در صورتی که شریک جنسی شما در یک رابطه جنسی مقعدی چه زن و چه مرد، آلوده به ویروس اچ. آی. وی. باشد ، قادر به انتقال آن به شخص فاعل بیشتر از رابطه واژینال می باشد.
اما توجه داشته باشید، تنها همجنس خواهان مرد، گروه در معرض خطر آلودگی نمی باشند بلکه به دلایل شرح داده شده فوق، هر گروهی - چه زن و چه مرد - در صورت روی آوردن به این نوع نزدیکی جنسی و رعایت نکردن موارد مراقبتی بهداشتی که در بالا شرح داده شده است، در معرض دریافت ویروس اچ. آی. وی. و ابتلاء به دیگر بیماریهای آمیزشی سرایتی می باشد.

منابع :
ضروریات پزشکی قانونی ، دکتر مازیار اشرفیان بناب،انتشارات تیمورزاده ، چاپ اول 1380
__________________
1- توصیه اکید به استفاده از کاندوم می گردد. افرادی که به صورت مفعول به این نوع رابطه روی می آورند می توانند از کاندوم های زنانه استفاده کنند. حتماً بخش همه چیز درباره کاندوم و نحوه استفاده صحیح از کاندوم را به دقت مطالعه کنید. 2- دومین توصیه رعایت بهداشت و شستشوی کامل و دقیق بدن به خصوص اعضای جنسی می باشد. 3- توصیه بعدی استفاده از مواد نرم کننده و لیز کننده می باشد. دقت کنید که در صورت استفاده همزمان از کاندوم و مواد لیز کننده، از مواد روغنی لیزکننده مانند وازلین که از مشتقات نفتی تهیه می شوند، استفاده نکنید . به دلیل اینکه باعث سایدگی و پاره شدن کاندوم می شود، (رجوع به بخش همه چیز درباره کاندوم) 4- توصیه چهارم رلکس بودن و آرامش به هنگام انجام این روش آمیزش است. در صورتی که ماهیچه های مقعد سفت باشد احتمال پارگی و درد شدید وجود دارد که زخم و خونریزی خود باعث تماس مستقیم خونی و در نتیجه بالاتر رفتن خطر انتقال بیماری های مقاربتی سرایتی و از جمله ویروس اچ. آی. وی. می شود. 5- توصیه دیگر پرهیز از نوشیدن مشروبات الکی و عدم استفاده از مواد مخدر پیش از تماس و ارتباط جنسی می باشد. به علت اینکه پس از اثرگذاری الکل و مواد مخدر شما کمتر قادر به کنترل و تصمیم گیری هستید که این خود میزان پذیرش خطر را در افراد بالا می برد.

+ نوشته شده در  ساعت   توسط کسری  |